ΤΟΤΕ & ΤΩΡΑ - Το Δημοτικό Ωδείο Λάρισας με χρονική διαφορά 6 δεκαετίες

Τις δύο φωτογραφίες τις χωρίζουν περίπου 60 χρόνια.

Το Δημοτικό Ωδείο, από το βιβλίο "ΛΑΡΙΣΑ" των ΜΙΧ. Π. ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΥ

& ΒΑΣ. ΧΡ. ΒΟΥΤΣΙΛΑ, (Αύγουστος 1962).

Λήψη: 2ος/2023. Προσωπικό αρχείο

Η ιστορία του Ωδείου είναι λίγο-πολύ γνωστή, αλλά αξίζει να αναφερθεί επιγραμματικά. Το 1927, μια ομάδα φιλόμουσων κυριών της Λάρισας, με επικεφαλής την Ιουλία Σάπκα αποφάσισαν να συστήσουν μια επιτροπή με κύριο σκοπό την ίδρυση μουσικού σχολείου. Από τις πρώτες ενέργειες της επιτροπής ήταν να προτείνει στην Ιουλία Σάπκα την προεδρία του συλλόγου, ο οποίος ονομάσθηκε «Σύλλογος Φιλομούσων Λαρίσης».[1] Ως πρόεδρος ήρθε σε επικοινωνία με το Εθνικό Ωδείο Αθηνών και τον διευθυντή της μουσουργό Μανώλη Καλομοίρη, με σκοπό την ίδρυση Ωδείου στη Λάρισα. Ο τελευταίος προσφέρθηκε να βοηθήσει με κάθε τρόπο. Το αίτημα του Συλλόγου για την ίδρυση μουσικού σχολείου στη Λάρισα, ως παράρτημα του Εθνικού Ωδείου έγινε αποδεκτό και με την συνδρομή του Μ. Καλομοίρη προμηθεύτηκε μουσικά βιβλία και μουσικά όργανα. Αρχικά στεγάστηκε στην κατοικία του φωτογράφου Γεράσιμου Δαφνόπουλου, στη γωνία των οδών Μεγάλου Αλεξάνδρου, Πατρόκλου και Δευκαλίωνος, επανδρώθηκε με καθηγητές, ανακοινώθηκε το πρόγραμμα διδασκαλίας των μαθημάτων και εγκρίθηκε ο κανονισμός του ιδρύματος. Την Κυριακή 10 Ιουλίου 1928 έγιναν τα εγκαίνια του.

Μετά τους πρώτους μήνες λειτουργίας του φάνηκαν τα πρώτα προβλήματα. Αρχικά για τα λειτουργικά έξοδα δεν επαρκούσαν οι συνδρομές των μελών και τα δίδακτρα των μαθητών. Γι αυτό το λόγο ζητήθηκε η συνδρομή του Δήμου και με εισήγηση του δημάρχου Μιχαήλ Σάπκα, εγκρίθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο ετήσια επιχορήγηση για την αντιμετώπιση των οικονομικών αναγκών του Συλλόγου. Στη συνέχεια όμως λόγω του αυξανόμενου αριθμού των μαθητών. είχαν φθάσει αισίως τους 400, σε μια πόλη 30.000 περίπου κατοίκων, ο χώρος του Δαφνόπουλου αποδείχθηκε μικρός. Υποχρεώθηκαν να μετακομίσουν σε έναν ευρύτερο χώρο και επέλεξαν το οίκημα που τους παραχώρησε ο Δήμος στο κήπο των Παλαιών Ανακτόρων, εκεί όπου σήμερα υπάρχει το κτιριακό συγκρότημα του Δημοτικού Ωδείου.

Επειδή όμως ο Δήμαρχος Μιχαήλ Σάπκας διέβλεπε ότι ο ιδιωτικός χαρακτήρας του μουσικού αυτού ιδρύματος, έστω και επιχορηγούμενος, δεν θα είχε ευοίωνες προοπτικές και επειδή ούτως ή άλλως η οικονομική συντήρηση και η στέγαση του ήταν δημοτική, εισηγήθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο να χαρακτηρισθεί ο Σύλλογος Φιλομούσων ως Δημοτικό Ίδρυμα. Στη συνεδρίαση της 22ας Φεβρουαρίου 1930 εγκρίθηκε η πρότασή του από το Δημοτικό Συμβούλιο. Κατόπιν αυτού ο Σύλλογος μετονομάσθηκε σε “Δημοτικόν Ωδείον Λαρίσης” και μετατράπηκε σε Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, διοικούμενο από Επιτροπή, η οποία θα επιλεγόταν από το Δημοτικό Συμβούλιο κάθε τετραετία και της οποίας πρόεδρος θα ήταν ο εκάστοτε Δήμαρχος. Στις 25 Νοεμβρίου 1930 δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως το Προεδρικό Διάταγμα το οποίο επικύρωνε την πράξη αυτή του Δημοτικού Συμβουλίου.

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΩΔΕΙΟ ΛΑΡΙΣΑΣ ΦΕΚ Α 377/ 1930 (δημοσιεύθηκε στις 25/11/1930)

             Τα εγκαίνια του Δημοτικού Ωδείου Λάρισας. Δημοσίευμα της εφημερίδας                           ΘΕΣΣΑΛΙΚΑ ΝΕΑ, φύλλο της 10/12/1946, από την Βιβλιοθήκη της Βουλής                          των Ελλήνων. Εύρημα του κ. Γ. Γραβάνη μέλους της Φωτοθήκης Λάρισας.         

Αφίσα της θεατρικής παράστασης «ΕΧΘΡΑ» της Δραματικής Σχολής του Δημοτικού Ωδείου Λάρισας, που δόθηκε στο κινηματοθέατρον «ΠΑΛΛΑΣ» στις 26 Δεκεμβρίου 1948.                    Από τις ψηφιακές συλλογές του Ελληνικού Λογοτεχνικού & Ιστορικού Αρχείου.                      

Η λειτουργία διεκόπη κατά την περίοδο του πολέμου, 1940-1946. Το 1953, επί δημαρχίας Δημ. Καραθάνου, ξεκίνησαν οι πρώτες συζητήσεις για την ανέγερση Δημοτικού Θεάτρου στη Λάρισα μετά από παρέμβαση του Σωματείου Ηθοποιών Ελλάδος. Όπως αναφέρεται στην «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» στις 7 Φεβρουαρίου 1953: «Πληροφορούμεθα ότι αι συνομιλίαι που διεξάγονται δια την ανέγερσιν Δημοτικού Θεάτρου εις την πόλιν μας βρίσκονται εις ευοίωνον σημείον και καταβάλλονται τώρα προσπάθειαι αντιμετωπίσεως των εμποδίων που υφίστανται…Προ ημερών, ως γνωστόν, αφίκετο ενταύθα ο πρόεδρος του ανωτέρω σωματείου κ. Βας. Μεσολογγίτης ο οποίος επισκεφθείς τον Δήμαρχον κ. Δημ. Καραθάνον ανακοίνωσεν εις αυτόν ότι το Σωματείο Ηθοποιών έλαβε την απόφασιν να διαθέση σημαντικά χρηματικά ποσά και να ενισχύση οιονδήποτε Δήμον της χώρας εις την ανέγερσιν Δημοτικού Θεάτρου… Το Σωματείον Ηθοποιών δύναται να διαθέση δια την Λάρισαν εν δισεκατομμύριον δραχμών δια την ανέγερσιν Δημοτικού Θεάτρου. Ο Δήμος θα προσπαθήση να εξεύρη δια δανείου ή δια άλλου τρόπου άλλο έν δισεκατομμύριον δραχμών, το τρίτον δισεκατομμύριον που απαιτείται δια τον σκοπόν αυτόν θα ληφθή ως δάνειον εκ του ταμείου Συντάξεως των Ηθοποιών…».Το 1957~8 όταν ολοκληρώθηκε η κατασκευή του κτιρίου, ξεκίνησαν οι πρώτες παραστάσεις.

Σήμερα, μετρώντας πλέον 96 χρόνια λειτουργίας, το Δ.Ω.Λ. δεν αποτελεί απλώς έναν χώρο εκμάθησης μουσικής, αλλά έναν ζωντανό οργανισμό που διαμορφώνει την πολιτιστική κουλτούρα γενεών και παραμένει διαχρονικός πυλώνας ανάπτυξης για την πόλη της Λάρισας

Θωμάς Ζ. Κυριάκος

https://astikoi-peripatoi-sti-larissa.blogspot.com/
Πολ. Μηχανικός Τ.Ε.

Μέλος της Φωτοθήκης Λάρισας

thomask.larissa@gmail.com

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

[1] Ιχνηλατώντας την παλιά Λάρισα «ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΩΔΕΙΟ ΛΑΡΙΣΑΣ-Η συμβολή της Ιουλίας Σάπκα». Του κ. Νικολάου Αθ. Παπαθεοδώρου, στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, 17 Δεκεμβρίου 2019.